آیةالله العظمی ابوالحسن مشکینی
● وفات آیتالله میرزا ابوالحسن مشکینی 
فقیه جلیل، آیتالله میرزا ابوالحسن مشکینی در چنین روزی از سال ۱۳۵۸ هجری قمری چشم از جهان فروبست.
حضرت
آیتالله العظمی میرزا ابوالحسن مشکینی اردبیلی نجفی از اکابر علما و
اعاظم فقها و افتخار دارالارشاد اردبیل در قرن چهاردهم هجری قمری بهشمار
میرود. معظمله در سال ۱۳۰۵ق (مطابق با ۱۲۶۶ش) در قریه احمدآباد مشکینشهر
اردبیل چشم به جهان گشود.
مقدمات و بخشی از علوم حوزوی را از پدر و
برخی روحانیون منطقه فراگرفت، سپس وارد حوزه علمیه اردبیل شد و از محضر
اساتید وقت مستفیض گشت و درحالیکه سطوح عالیه را به اتمام رسانده بود، در
سال ۱۳۲۸ق عازم حوزه علمیه نجف اشرف گردید.
معظمله در نجف از محضر
آیات عظام: آخوند خراسانی، شریعت اصفهانی، سیدمحمدکاظم طباطبائی یزدی و شیخ
علی قوچانی بهرههای فراوان برد و به مقام رفیع اجتهاد در علوم اسلامی
نائل آمد. پس از آن، در سال ۱۳۳۸ق به کربلای معلی هجرت کرد و در حلقه درس
آیتالله العظمی میرزا محمدتقی شیرازی درآمد. پس از وفات میرزای شیرازی
مجدداً به نجف اشرف بازگشت و به تدریس و تحقیق و تألیف پرداخت.
دقت
نظر کمنظیر و زیبایی بیان بیبدیل بهزودی حضرتش را در صدر مدرسین حوزه
نجف قرار داد. تألیفات ارزشمندش همچون «حاشیه بر کفایةالاصول آخوند
خراسانی» - که از بهترین حواشی موجود بر کتاب مذکور است - جایگاهی بس رفیع
در میان فحول و بزرگان علمی نجف بر معظمله معین کرد. حوزه درسی آن
بزرگوار مملو از فضلا و طلاب مستعد بود که بعدها بسیاری از آنان از مراجع و
علمای طراز اول زمان خود شدند.
دیگر آثار علمی آیتالله مشکینی عبارت
است از: ۱- حاشیه بر عروةالوثقی؛ ۲- المناسک؛ ۳- کتاب الصلاةالکبیر؛ ۴-
کتاب الزکاة؛ ۵- کتاب الطهارة؛ ۶- رسالة فی الترتب؛ ۷- رسالة فی الکر؛ ۸-
رسالة فی الرضاع؛ ۹- رسالة فی المعنی الحرفی؛ ۱۰- حواشی علی الطهارة و
المکاسب و... دیگر رسائل علمی.
سرانجام، آن محقق عظیمالشأن و استاد
برجسته علوم و معارف اسلامی درحالیکه حوزهی علمیه نجف اشرف امید به آینده
پرفروغش دوخته بود، بر اثر بیماری در تاریخ بیست و هفتم جمادیالثانی سال
۱۳۵۸ هجری قمری (برابر با ۱۳۱۲ش) در کاظمین چشم از جهان فروبست و به جوار
رحمت حق شتافت. پیکر پاکش به نجف منتقل و در جوار بارگاه ملکوتی
مولیالموحدین امیرالمؤمنین امام علی علیهالسلام به خاک سپرده شد.
http://www.imna.ir/vanb.zu8urhbsgiupr.html